صورت نعش براى من ساختند . حضرت فرمود : وصف آن را براى من بيان كن ، پس وصف آن را بيان كرد . حضرت براى او درست كرد و اوّل نعشى كه در زمين ساختند ، آن بود . پس گفت كه باز وصيت مىكنم تو را كه نگذارى بر جنازهء من حاضر شوند يكى از آنانى كه بر من ستم كردند و حقّ مرا گرفتند ؛ چه ايشان دشمن من و دشمن رسول خدايند و نگذارى كه احدى از ايشان و اتباع ايشان بر من نماز كنند و مرا در شب دفن كن در وقتى كه ديده‌ها در خواب باشد . « 1 » در كشف الغمّه و غيره روايت كرده‌اند كه : چون وفات حضرت فاطمه عليها السلام نزديك شد ، اسماء بنت عُمَيْس را فرمود كه آبى بياور كه من وضو بسازم ، پس وضو ساخت و به روايتى غسل كرد ، نيكوترين غسل‌ها و بوى خوش طلبيد و خود را خوشبو گردانيد و جامه‌هاى نو طلبيد و پوشيد و فرمود : اى اسماء ! جبرئيل در وقت وفات پدرم ، چهل درهم كافور آورد از بهشت ، پدرم آن را سه قسمت كرد ؟ يك حصّه را براى خود گذاشت و يكى از براى من و يكى از براى على ، آن كافور را بياور كه مرا به آن حُنوط كنند ، چون كافور را آورد ، فرمود : نزديكِ سرِ من بگذار ، پس پاى خود را رو به قبله كرد و خوابيد و جامه بر روى خود كشيد و فرمود : اى اسماء ! ساعتى صبر كن ، بعد از آن مرا بخوان ، اگر جواب نگويم على را طلب كن و بدان كه من به پدر خود ملحق گرديده‌ام .

--> ( 1 ) . روضة الواعظين ، ص 151 . و در روايت مصباح الأنوار از ائمّه مروى است كه فاطمهء مظلومه در وقت احتضار وصيت كرد با امير المؤمنين و گفت : هرگاه من وفات كردم مرا غسل بده و تجهيز كن و نماز كن بر من و مرا داخل در قبر نما و در لحد گذار و قبر مرا از خاك بپوشان و بنشين بالاى سر من مقابل رويم و قرآن و دعا بسيار بخوان ؛ زيرا كه آن ساعتى است كه ميت احتياج دارد انس با زنده‌ها را و من مىسپرم تو را به خدا . و وصيت مىكنم تو را در حقّ اولادم به نيكى ، پس امّ كلثوم را در بر گرفت و گفت : يا امير المؤمنين ، چون امّ كلثوم بالغ شود آنچه در خانهء من است از براى او باشد ، ديگر خدا كافى او است . و چون وفات نمود آن مخدّره ، امير المؤمنين عليه السلام به جا آورد آن وصيت را ، الخ . [ مصباح الأنوار ، ص 257 ، نسخهء خطى كتابخانهء آية الله مرعشى . مصباح الأنوار ، تأليف هاشم بن محمد ، يكى از مصادر بحار الأنوار است كه آقاى قيس عطار يكى از فضلاى عراقى مقيم مشهد آن را تصحيح كرده و تاكنون چاپ نشده است . ]